BUGÜN

BUGÜN

Bugün gerçekten farklı olaylar geldi başıma.. film cd si almaya gittiğimiz dükkanda kendimi bir anda üniversitede olan olayları anlatırken ve karşımdaki insanları beni desteklerken buldum..verilmesi gereken tepkiyle karşılaştığımızda şaşırıyoruz, hala böyle bizim gibi düşünen insanlar da var diye..o kadar alışmışız ki içimize yerleşmiş duyarsızlığa..güzel bir sevinç oluşuyor birden, aynı anda güçlü hissetmemizi sağlayan..karşımdaki insan kendi hikayesini anlatmaya başladı sonra..polise karşı geldiği için yargılanan ve tabiî ki cezayı alan,ilk kez görüp konuştuğum bu insan da isyan ediyordu devlet- polis ve siyaset ilişkilerine..yine aynı dükkan içinde sıra bekleyen genç bir kadın dahil oldu konuşmaya..o da destekliyordu ezilenleri ve haksızlığa uğrayıp hayvan yerine koyulan insanları..sürekli kırbaçlanan ve üstündeki insanları taşımak zorunda olan bir hayvandan ne farkı vardı bu yaşamaya çalışan varlıkların??

Ordan ayrılıp devam ettik sonra sahilde yavaş yavaş yürümeye..terlikler ellerinde,çimlerde yalın ayak yürüyen ve ’‘sigaramın dumanına sarsam saklasam seni’’ diye bağıran iki kişiydik, topluma aykırı ve kadın olmayı çok erken kabullenen iki KIZ..o kadar rahattı ki, kendimizdik çünkü..herkesin yürüdüğü yoldan yürümek istemiyorduk ve bunu da gerçekleştiriyorduk..aynı duygularla aynı şarkıyı söyleyebilmek de o kadar kolay değil aslında..bunu becerebildiğimiz için seviyoruz belki de birbirimizi..basit düzeydeki herhangi bir kız ilişkisinden farklı olduğunu biliyoruz ve mutlu oluyoruz birbirimizi tanıdığımız için..güzel paylaşımlar var çünkü.. ‘kızlar gelin yemek yiyelim’ diyen sese yöneldiğimizde üniversitedeki tek marketimizin işletmecisi, eşi ve çocuğu..bu daveti alınca da başladık sohbet etmeye..konu yine aynı tabiî ki..neden ve nasıl bu kadar öğrenci bir anda terörist ilan edilip öğrencilikten men edildi?? Bu kadar kolaydı gerçekten..arkanda devlet var çünkü,daha ne olsun..eline ağzına sağlık rektör amca..

Fazla sürmeyen bu kısa ve öz konuşmadan sonra devam ettik yürüyüşümüze..ben ‘her şey sizin için, yine halk kazanacak’ yazan duvardaki afişi yırtarken, arkamızdan gelen üç kadının ‘aferin kızım iyi yaptın vallahi’ dediklerini duyduk..daha da güçlü hissettim kendimi o an. Bundan kaynaklanan özgüven ile diğer afişi daha fazla yırttım. Etrafımızda bunu gören insanlar da vardı ama onlardan herhangi bir tepki almamak daha da değerli kıldı o anı..bu teyzelerle devam ettik sonra yürüyüşümüze..78 döneminden kalan bu duyarlı kadınlarla da paylaştık bazı düşüncelerimizi..kafa sallayıp ‘haklısınız evladım, hakkınızı da sonuna kadar savunun’ dedikten sonra onlar başladı anlatmaya..halkın yiyecek,içecek,kömür gibi ihtiyaçlarını sağlayan ve bunların karşılığında oylarını satın alan siyaset düzeninden bahsedildi sonra da..Herkes gibi onlar da ‘yeter artık’ diye haykırıyordu..bu güzel paylaşım duygusuyla ayrılmıştık ki, bir ses böldü düşüncelerimizi :

‘’DİKKAT EDİN KENDİNİZE’’



_______________Berna_________________