Hiç birşeye dair

Hiç birşeye dair

Yaşamın akarsuyunda akıntının zıt yönüne yüzmeye çabalarken etrafa dehşet gözlerle bakar buldum kendimi. Çıkışı olmayan pesimist çukura düşüyordum, düşüyorum. 23 yaşına geldim. Mühendislik dedikleri ve garanti (%70) iş bulabileceklerini düşündükleri -hele de elektrik-elektronik mühendisliği- bir bölümün 3. sınıf öğrecisi... Ben. Kısa hayatımın suçsuz adımları idi beni buraya getiren. Şimdi, red hakkımı kullanıyorum etrafa sürekli at gözlükleri ile bakıp maddi kaygılar içinde ömrümü (yaşanırsa) harcamaya. Ben hiç zengin bir hayat sürmedim ki kaygı içinde bulunayım. İçimde yaşattığım ve bugüne kadar ortaya çıkarmadığım hırçınlığım beni bunları düşünmeye sevk ediyor, belkide... Tek korkum normal bir insan olmak hala hiçbirimiz insan dahi olamamışken. 8-12 saat bir iş yerinde çalışmak, evlenmek, çocuk yapmakve aileye bakmak, sadece para kazanmak ve kazandığını gerekli-gereksiz harcamak üzerine kurulu bir hayat yaşamak... Normal olmak. Güçlü olmak ve ya (varsa) gücümü kullanmak ta istemiyorum. Ben olmak ve ben gibi yaşamak... Kaç yerde okudum, kaç yerde dinledim. Herkes bilir;amakimse yapmaz. Sadece yapmak istiyorum. Bilmek istemiyorum. Bilmek istemiyorum. Bilgi denizinde yüzmek istemiyorum. Boş bir havuzda yüzdüğümü hayal ediyorum, hayal meyal. Beceremiyorum.


___________________ Deniz __________________

===============================================
FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...
===============================================