Genç Bakış

Genç Bakış

Abbas Güçlü abimiz bu hafta programını Mersin Üniversitesi’nde gerçekleştirdi. Tabi ki, her zaman karşımıza çıkan tekrarlamalarla geçti yayın.

Yer aldıkları kurumu ve ideolojileri temsilen seçilmiş konukların her biri; kendini gerçekleme, sonrasında gelen sorulara karşılık olarak da kendini haklı çıkarma çabası içinde bir şeyler bağırdılar. Kimsenin anlatma, ikna etme veya tartışma çabası/ becerisi yok. Program kuralları gereğince de, zamanı gelince 3-5 öğrenciye mikrofon veriliyor ve yorumdan kaçınarak sadece soru sormaları isteniyor. Peki bu öğrenci soru(n)larının muhatabı eski adalet bakanı mı, baro birliği başkanı mı, yoksa bir hukukçu mu? Hangisi biliyor benim üniversitemde neler yaşandığını? Hangisinin derdidir bu sorunları çözmek?

Abbas abi, programına adını vermişin ama ne yapıyorsun sen o sahnede? Çok değerli konuklarına ve arada bir araya girmeye çalışan öğrencilere konuşma sırası vermek değil bunun cevabı. ‘Bakış’ nedir, nerede gençlerin düşünceleri, yorumları? Tepedekilere ulaştıramadıkları için sen yardımcı olmayacak mısın, karşı tarafta durmak yerine?

‘’Şu kadar üniversite gezdik, şu kadar öğrencinin sesi olduk’’ deniliyor. Hangi ses? Barınma sorunu yaşayanların mı, okul yemekhanesinde içinden böcek çıkan pilavla doymak zorunda olanların mı, okul alanında otururken sivil polisler tarafından dolmuşlara bindirilip götürülenlerin mi, 7. Yılında tek dersten kalıp okuldan atılanın mı, tutuklananların mı, öldürülenlerin mi, korkusundan hocasına bile derdini anlatamayanın mı? Hangisinin sesisin sen?

İstemediğimiz kadar siyaseti tartışan, bu konuları konuşan kişilik varken etrafta; ve yine istemediğimiz kadar ‘’üniversite sorunu’’ varken, neden devletle öğrenci arasında yalandan bir ilişki kurulmaya çalışılıyor bu programda?

‘’Eşitlik, hak, adalet, demokrasi, hukuk, özgürlük vs.’’kavramlarının arkasında ezilen bizler neden konuşamıyoruz hala? Herkes olması gerekenden bahsediyor. Yaşananlar hiç yaşanmamış gibi.. Benim ‘’biz de solcuyduk bir zamanlar’’ diyen ve bu kavramları bize öğretmeye çalışan rektörüm de, bana yine bu gerçeklikler altında, halay çekiyorum diye soruşturma açıyor.

Okulun ne kadar duyarlı, devrimci, demokrat, muhalif öğrencisi varsa, bunlara bir ‘’terörist’’ başlığı veriliyor. Ayrıca bu öğrencilerin oturup konuştuğu, tartıştığı, müzik yaptığı alandaki çimler üzerine çeşitli ağaç fidanları dikiliyor ( nevruz kutlamalarından sonra), alan kenarlarına da ‘’olay yeri inceleme şeritleri’’ olur ya, onlardan kullanılıyor. Birkaç tane de güvenlik görevlisi etrafta, kimse toplanmasın diye.. Hani nerde bu kavramlar?

Programda söz alan öğrencilerin konuşma ve anlatma ihtiyacı fark edilmeyecek gibi değil ama tabi ki ‘kısa kes’tiriliyoruz burada da. ‘’Sorunu sor ve geç’’ formatında bir uygulama. İyi de, kime anlatacağız o zaman derdimizi, bakışımızı?

berna

===============================================
FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...
===============================================