“MeÜ’de benim de bir anım var” köşesi yazıları - 1

Neler Olmuştu ki…

28 Kasım 2007 ‘ de bir grup ülkücü , satır , sopa , çatal bıçak demeden ne varsa kapıp , kasap durağını kaçırdıktan sonra tesadüfen düştükleri çimlerde “bari bir-iki adam doğrayalım” diye düşünüp ufak bir saldırı düzenlemişlerdi . Eşitlikçi olduklarından olsa gerek küpeli , mini etekli , kürt , solcu , demokrat ayırt etmeden olay civarında bulunan herkese bir keskin bıçak ucu , bir narin satır sapı , pantolondan henüz çıkmış kemer şıklaması , bir okkalı küfür yada en azından bir “Polat bakışı” gösterdiler . Gerçi bu yeni bir şey değil . Alışıldık kurgu . Bundan sonrasını okumasan yerden göğe kadar haklısın . Fakat kasaplık başka , komandoluk başka … Gazetelerde rambo bıçağıyla görünce çok şaşırdığım Uğur Cingöz’ün klasına hiç yakıştıramamıştım . Oysa ağabeyleri yakında Hrant’ı vuracak , bizim Uğur gene kasaptaki işe başı önde geri dönecek ve muhtemelen “lan bir işi beceremedin” diye azarlanacaktı . Yazık !!!

Su – sabun ilişkisi

Tüm bu olanlara bir mısır patlatıp seyir eyleyen , suyla ve sabunla pek fazla işi olmayan , msn müdavimi akademik karakter ( gerçi bu sıfatın bir sorumluluğu , ederi olmalı ama başka bir sıfat bulana kadar böyle diyelim bari ) bu işlere karışmaması için kendine 1001 neden bulmuştu bile . Bu sahneyi burada keselim çünkü gerisi sıkıcı olabilir . Gerçi kafayı topraktan çıkarmaktan epey ürken ve akademik bir tren izleme metodu geliştiren bu değerli akademisyenler bir türlü sıkılmıyorlardı . Neyse konuyu dağıtmayalım .

Bir dalgadır MEÜ’de muhaliflik , gelir de gider de …

300 kişi yüksekokul önü ... Aaaa !!! İçerdekilerin ağabeyleri gelmiş . Bir iştima “ satır omza “ … Kişi sayısının üç haneli oluşundan mı bilinmez , coplar , gaz bombaları , küfürler … Bilindik şeyler . Sonra , alışıldık da zaten ... Ama asla kabul edilebilir değil , olmamalı da . Havada özgürleşen 3-5 taş var ise umuda yolculuğa çıkılmış demektir .

Tutukluluk yada tutukluk …

Her yerde bir tedbirdir almış başını . Kapının önüne fakülte kuranlara inat , kapının yerini değiştirecekti ki , maliyeti bu işten vazgeçirdi . “Öğrencilerimizi affettik” yazılı düzmece bir haber ile düzülen zihinler oldu elbet . “İst” ler “izm” ler çok uzaktır bu coğrafyaya , daha doğrusu yakındır da , Latincemiz yoktur . Eğer muhalifsen “gominist” , “anarşist” , “terörist” olursun . Seni dışlaştırmak için her yolu denerler . Bilirler kalenin bir gün içten çökeceğini de , kendilerine bile söylemezler . Neyse , şimdilik sessiz olmakta fayda var .

Sonra derelerden çokça sular aktı . Eşekler suya götürülüp susuz getirildi . Çarşamba’yı yine sel aldı . Yüksel Özdemir de yarinden ayrılalı epey zaman olmuştu . Yüksel Özdemir bilindiği gibi “Prof.” ön ekiyle beraber bir cümlede en fazla sıfat tamlaması olabilecek bir zat . Onun için , ismini başka herhangi bir cümlede kullanmamaya bu satırda yemin ediyorum . İlgili kişinin düşündüren bir şiiriyle anlatımı biraz yumuşaklaştırıyorum .

Bir gün sorarlarsa sevgilim
Niçin ayrıldınız diye
Ne diyeceğini merak ediyorum
Bakmadım , yüz vermedim
Ve hatta sevmiyordum
Diyebilecek misin
Yoksa , üzülecek misin
Sen öylesin ki sevgilim
Bunların hiç birini yapamazsın

Yorumu baş tacı olan okuyucuya bırakıyorum . Ama yorum yapılırsa soruşturma gelebilir , söyleyeyim şimdiden . Halaya bile geldikten sonra … Uzatmadan olaya devam edelim .

“Bizim orda faşiste faşist derler”

Dağlıca’da yaşananları protesto etmek için sokaklara dökülen kontrolsüz kitleye şeklini vermeye çalışan gruplar tabi ki herkesin gözüne çarpmıştır . Bunlara faşist diyoruz . Kontrol etmeye çalıştıkları için değil , faşist oldukları için . İşi biraz daha Kemalist zemine çekmeye çalışan MEÜ öğrencisi birkaç kadından naklen : “Türkiye laiktir , laik kalacak” . Bu gidişle “bu gençlik cahildir , cahil kalacak” .

Neyse , hemen sandık altlarındaki silahlar çıkarıldı da rahatladık , güvendeyiz diye . Herkes bayrak asıyordu . Zaten asmamak , linç kültürünü beslemek anlamına gelebilirdi her an . Vay be , bu kadar insan var mıydı vatanını seven ? E , o zaman bu kadar sömürü , çevresel kıyım , fakirlik , ötekileştirme , uyuşturucu kaçakçılığı , mafyalaşma vs. nasıl gerçekleşiyordu ? Tabi , soru saf gibi görünmesine rağmen kendi cevabını kendi vermişti bile.

“nü”nü ne ….

İyice bilinir ki , taşra üniversitelerinde top sakal , uzun saç , küpe , mini etek dayak sebebidir . Kantin de bir masa vardır ki , bu masaya ancak birileri oturabilir . MEÜ’de de çeşitli kantinlerde bu tarz fanteziler var . Ha , laf arasına sıkıştıralım : bunların arkasında durmayı görev edinmiş , niyeti bozmuş akademisyenler mevcut . Bir de şu “nü” tabloların bıçakla parçalanması , karalanması muhabbeti var ki , balon haberleri ve yarattığı suni gerginliklerle ünlü (bknz. Kardak krizi ) Hürriyet bile , gericilik olarak yorumlanmış olayı .

Evet , Mersin Üniversitesi’nde tezgah yeniden kuruluyor . Tüm bunları görenlere de bir uyanmak düşer umarım .

Son olarak bir alakasız şiir daha . Literatür tanımaz ilgili kişiden ( ya da ilgisiz mi demek gerek bilmiyorum ki )

En çok hangi rengi seviyorum
Biliyor musun sevgilim
Çingene pembesini
Çünkü benim anahtarlığım da
Çingene pembesi


------------- serdar , ----------------

===============================================
FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...FIRTINA...
===============================================